Merhaba

Ben...Her zaman kendimi tanıtmakta zorluk çekmişimdir. Çünkü bir insanın kendini gerçekçi bir şekilde tanıtabileceğine inanmıyorum.Beni;beni çok iyi tanıyan,attığım 3 adımın 2'sini benimle birlikte atan biri tanıtsa çok daha gerçekçi olur sanırım...Ama kendim hakkımda bildiğim en gerçek şey; iyi ya da kötü her şeyi yaşamak istediğim.Başıma kötü birşey geldiğinde oturup saatlerce mızmızlanmaktansa bunu yaşamam gerekiyormuş diye düşünürüm.Hiç birşey mükemmel değildir,hayatlarımız da öyle...Her daim mutlu olan birini tanıyor musunuz?Ben tanımıyorum.Hayat inişli çıkışlıdır,mutluluklar gibi acılar da hayatınızın renk paletine yeni renkler katar.Birçok insanın aksine ben mutluluğun rengini siyah olarak tanımlayanlardanım.Siyah tüm renkleri içine alabilecek yok edebilecek kadar güçlüdür.Beyaza siyah kattığınızda siyah baskın gelir aynı şekilde diğer renkler için de öyle...Siyah sonsuz gücü anımsatıyor bana,yaşanmışlığı,asaleti,tüm zorluklara rağmen ayakta kalan bir ruhu anımsatıyor...Yaşanmışlık yoksa, zorluk yoksa insan canlı olduğunu nasıl hissedebilir ki? Ancak canlı olduğumda mutluluğu tadabilirim..

Zorluklardır insanı besleyip büyüten,birşeylerin kıymetini en güzel şekilde anlamanın yoludur.Kötüyü görmeden iyiyi nasıl bilebiliriz ki..

"Dar kapıdan girin:çünkü mahvoluşa götüren yol ve kapı geniş olduğu için oradan giden çoktur:Hayata götüren yol ve kapı dar olduğu için onu bulan az olur."

Aklım benimle olduğu müddetçe zor olandan korkmamaya karar verdim.Korkmuyorum,bugünü yaşıyorum.İçimdeki yaratıcı güce inanıyorum,ben hayatı kabul edersem hayatın da beni kabul edeceğini biliyorum.İçimdeki Ruh her zaman bana destek oluyor, huzur ve güven veriyor...

Ellerimi kavuşturdum ve bekliyorum...

Yarın başıma geleceklerden korkmadan...

Yaşamam gereken her şeyi saygıyla karşılıyorum...

Geçmişte olanların beni incitmesine izin vermiyorum sadece unutmuyorum...

Yağmura, rüzgara,güneşe,denize hayranlıkla bakıyorum...

İyi ya da kötü her şeyi yaşamak istiyorum...